سلامت در لیتوانی
لیتوانی دارای یک سیستم مراقبتهای بهداشتی ترکیبی است که از مدل سماشکو دوران شوروی به یک سیستم به سبک بیسمارک تکامل یافته است. در حالی که امید به زندگی و نرخ مرگ و میر نوزادان کمتر از میانگین اتحادیه اروپا است، این کشور با چالشهای زمان انتظار طولانی و نرخ بالای علل خارجی مرگ و میر مواجه است.
شاخصهای مرگ و میر و سلامت
تا سال ۲۰۲۳، امید به زندگی لیتوانی در هنگام تولد ۷۷.۴۳ سال (۷۲.۸۶ سال برای مردان و ۸۱.۷۱ سال برای زنان) و میزان مرگ و میر نوزادان ۲.۸ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود. هر دو شاخص زیر میانگین اتحادیه اروپا و OECD باقی میمانند.
بیماری قلبی عروقی علت اصلی مرگ و میر در سال ۲۰۲۳ بود (۵۲.۱٪) که ۵۲.۱٪ از کل مرگ و میر را شامل میشود و پس از آن سرطانها (۲۱٪) و علل خارجی (۶.۱٪). در مجموع، این دستهها تقریبا چهار پنجم از کل مرگ و میر را نشان میدهند.
نرخ مرگ و میر ناشی از علل خارجی در میان مردان در اتحادیهٔ اروپا بالاترین است. به ویژه نرخ خودکشی در لیتوانی همچنان در کل اروپا، اتحادیه اروپا، و در زمان بدترین در OECD بوده است، در مقایسه با بدترین در کشورهای جهان مانند کرهٔ جنوبی، آفریقای جنوبی، اروگوئه، و غیره.
ساختار سیستم بهداشت و درمان
پس از استقلال در سال ۱۹۱۸ یک سیستم مراقبتهای بهداشتی بر اساس مدل بیسمارک شروع به توسعه کرد. در سال ۱۹۴۹، زمانی که آن را به اتحاد جماهیر شوروی جذب شد، آن را با توجه به سیستم Semashko متمرکز دوباره سازماندهی شد. بودجه نسبتاً خوبی داشت و وضعیت سلامت مردم نسبت به سایر نقاط اتحاد جماهیر شوروی بهتر بود.
لیتوانی از یک سیستم که عمدتا توسط بودجههای محلی و ایالتی تامین میشد به یک سیستم مختلط که عمدتا توسط صندوق بیمه ملی بهداشت در اواخر دهه ۱۹۹۰ تامین میشد، دور شد. زوال سلامت که در طول مرحله اول اصلاحات اجتماعی رخ داد در سال ۱۹۹۴ متوقف شد و میزان مرگ و میر استاندارد از ۱۲.۰۶ (در هر ۱۰۰۰ جمعیت) در سال ۱۹۹۴ به ۱۰.۱۶ در سال ۱۹۹۸ کاهش یافت.
مفهوم بهداشت ملی در سال ۱۹۹۱ توسط شورای رهبری برتر - Reconstituent Seimas به تصویب رسید. بیمه درمانی و پیشگیری از بیماری های اولویت دار و مراقبتهای اولیه را معرفی کرد. در سال ۱۹۹۸ برنامه بهداشت لیتوانی توسط سیماس تصویب شد. این به عنوان اولویتهای کاهش مرگ و میر و افزایش امید به زندگی، بهبود کیفیت زندگی و افزایش عدالت بهداشتی تعیین میشود.
چالشهای کنونی و تامین بودجه
در سال ۲۰۰۰ اکثریت قریب به اتفاق موسسات مراقبتهای بهداشتی لیتوانی شرکتهای غیر انتفاعی و بخش خصوصی توسعه یافته، ارائه خدمات عمدتا سرپایی که برای خارج از جیب پرداخت میشود. تقریباً یک سوم کل مراقبتها به صورت خصوصی (توسط خود بیماران یا از طرف آنها) تأمین میشود که به شدت بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا بیست درصد است.
مؤسسات بهداشت و درمان کارفرمایان برتر در کشور هستند، اما هنوز هم بیش از حد، با زمان انتظار طولانی و بودجه کافی برای متخصصان و دارو برای افزایش ترافیک بیماران و تعداد مداخلات مورد نیاز است.
در سال ۲۰۱۸، ۵۲ بیمارستان کمتر از سال ۱۹۹۰ وجود داشت. ۶۶ بیمارستان عمومی، ۲۶ بیمارستان ثانویه، ۴۹ بیمارستان پرستاری و ۴ بیمارستان توانبخشی وجود داشت.
- امید به زندگی در سال ۲۰۲۳، ۷۷.۴۳ سال بود.
- بیماری های قلبی و عروقی علت اصلی مرگ بود.
- یک سوم از کل هزینههای مراقبت به صورت خصوصی تامین میشود.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0