سلامت در لیتوانی
تا سال ۲۰۲۳، امید به زندگی لیتوانی در هنگام تولد ۷۷.۴۳ سال (۷۲.۸۶ سال برای مردان و ۸۱.۷۱ سال برای زنان) بود، در حالی که میزان مرگ و میر نوزادان ۲.۸ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود. هر دوی این شاخصها پایینتر از میانگین اتحادیه اروپا و OECD باقی میمانند. علت اصلی مرگ و میر در سال ۲۰۲۳ بیماری های قلبی عروقی بود که ۵۲.۱٪ از کل مرگ و میر را تشکیل میداد و پس از آن سرطانها (۲۱٪) و علل خارجی (۶.۱٪) قرار داشتند. این سه دسته تقریباً چهار پنجم کل مرگ و میر را نشان میدهند.
ساختار سیستم بهداشت و درمان لیتوانی
سیستم مراقبتهای بهداشتی لیتوانی از زمان استقلال آن در سال ۱۹۱۸ به طور قابل توجهی تکامل یافته است. پس از جذب در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۴۹، آن را تحت سیستم Semashko متمرکز دوباره سازماندهی شد. در طول این دوره، سیستم نسبتاً خوب تأمین مالی شد و وضعیت سلامت جمعیت نسبت به سایر نقاط اتحاد جماهیر شوروی بهتر بود.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، لیتوانی از یک سیستم که عمدتاً توسط بودجههای محلی و ایالتی تأمین میشد به یک سیستم مختلط که عمدتاً توسط صندوق ملی بیمه سلامت تأمین میشود، دور شد. این تغییر به دنبال تصویب مفهوم بهداشت ملی در سال ۱۹۹۱ توسط شورای رهبری برتر - Reconstituent Seimas، که بیمه درمانی و پیشگیری از بیماری های اولویت بندی شده و مراقبتهای اولیه را معرفی کرد.
تا سال ۲۰۰۰، اکثریت قریب به اتفاق موسسات مراقبتهای بهداشتی لیتوانی، شرکتهای غیر انتفاعی بودند و بخش خصوصی توسعه یافت و خدمات عمدتا سرپایی را که برای خارج از جیب پرداخت میشود، ارائه میدهد. وزارت بهداشت همچنین چند مرکز مراقبتهای بهداشتی را اداره میکند و در اداره دو بیمارستان آموزشی بزرگ لیتوانی مشارکت دارد.
مرگ و میر و بخش سلامت
نرخ مرگ و میر ناشی از علل خارجی در میان مردان در اتحادیهٔ اروپا بالاترین است. به ویژه نرخ خودکشی در لیتوانی همچنان در کل اروپا، اتحادیه اروپا، و در زمان بدترین در OECD بوده است، در مقایسه با بدترین در کشورهای جهان مانند کرهٔ جنوبی، آفریقای جنوبی، اروگوئه، و غیره. نرخ خودکشی از زمان افزایش چشمگیر تلفات زندگی در دهه ۱۹۹۰ به طور مداوم در حال کاهش است و تا سال ۲۰۲۳، میزان خودکشی ۱.۹۵ در هر ۱۰۰۰۰ نفر گزارش شده است.
در سال ۲۰۱۸، لیتوانی رتبه ۲۸ را در اروپا در شاخص مصرف کننده سلامت یورو به دست آورد که سیستمهای مراقبتهای بهداشتی را بر اساس زمان انتظار، نتایج و سایر شاخصها ارزیابی میکند. مؤسسات بهداشت و درمان کارفرمایان برتر در کشور هستند، اما هنوز هم بیش از حد، با زمان انتظار طولانی و بودجه کافی برای متخصصان و دارو برای افزایش ترافیک بیماران و تعداد مداخلات مورد نیاز است.
تقریباً یک سوم کل مراقبتها به صورت خصوصی (توسط خود بیماران یا از طرف آنها) تأمین میشود که به شدت بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا بیست درصد است. در سال ۲۰۱۲، ۶۶ بیمارستان عمومی، ۲۶ بیمارستان ثانویه، ۴۹ بیمارستان پرستاری و ۴ بیمارستان توانبخشی وجود داشت.
- امید به زندگی لیتوانی در بدو تولد ۷۷.۴۳ سال در سال ۲۰۲۳ بود.
- بیماری های قلبی و عروقی علت اصلی مرگ و میر در لیتوانی است.
- صندوق ملی بیمه سلامت، تامین کننده اصلی نظام سلامت است.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0