Belasting in Litouwen
Belastingen in Litouwen worden geheven door de centrale en de lokale overheden. De belangrijkste inkomstenbronnen zijn de belasting over de toegevoegde waarde, de personenbelasting, de accijns en de vennootschapsbelasting, die allemaal op centraal niveau worden toegepast. Daarnaast worden de socialezekerheidsbijdragen geïnd in een sociaalzekerheidsfonds, buiten de rijksbegroting.
Belastingen in Litouwen worden beheerd door de Staatsbelastinginspectie, de douane en de Raad van het Staatsfonds voor Sociale Verzekeringen. In 2019 bedroegen de totale overheidsinkomsten in Litouwen 30,3% van het bbp.
Historische Context
Vóór de 16e eeuw waren de financiën in het Grootvorstendom Litouwen gebaseerd op ruilhandel. De eerste belastingen (duoklė ("tribute"), dėkla (graan en hooi trubiet) en mezliava) werden betaald in boerderijproducten. De eerste contante belastingen werden ingevoerd tijdens het bewind van Kęstutis, hoewel de meeste belastingen nog steeds in goederen werden betaald (bijvoorbeeld tarwe, runderen, paarden).
In het Pools-Litouwse Gemenebest werd in 1591 een schatkistrechtbank opgericht, gevolgd door het schatkisttribunaal in 1613 dat tot 1764 belastingzaken voorzat. De belastingen die in de 17e en 18e eeuw werden ingevoerd, omvatten padūmė (belasting op deelnemingen), hiberna (belasting voor inkwartiering), kvarta (belasting op overheidslandgoederen) en pagalvė (kussenbelasting, te betalen per individu).
Na de verdelingen van het Pools-Litouwse Gemenebest werd het belastingstelsel in Litouwen ondergeschikt gemaakt aan de respectieve verdelingsbevoegdheden. De belastingen die in deze periode werden geïnd, waren meestal op het land, de huren, de handel en de fabricage.
Modern Belastingstelsel
De belastingen werden na 1918 weer geïnd door de nieuw onafhankelijke Litouwse staat. Op 23 januari 1919 werd de Wet op de belastingen ingevoerd, gevolgd door een aantal aanvullende belastingwetten. De ingevoerde belastingen omvatten directe belastingen (bijv. grondbelasting, onroerendgoedbelasting, bedrijfsbelasting, erfbelasting) en indirecte belastingen (bijv. accijnzen op dranken, tabak, edelmetalen, evenals invoerrechten).
Tijdens de Sovjet-bezetting werd het Litouwse financiële systeem, inclusief belastingen, geïntegreerd in de Sovjet-eenheid. De personenbelasting was progressief en varieerde van 0,35 tot 13 procent op inkomsten boven het niet-belastbare bedrag. Er werden ook lokale belastingen geïnd: huis- en grondeigendomsbelasting, evenals voertuigeigendomsbelasting.
Het moderne belastingstelsel in Litouwen werd geleidelijk hersteld in de vroege jaren 1990 met de invoering van vennootschaps- en personenbelasting in 1990, grondbelasting in 1992 en de wet op de belastingdienst in 1995, naast een heleboel andere belastinggerelateerde wetgeving.
Het moderne belastingstelsel in Litouwen is gebaseerd op de grondwet van Litouwen. De artikelen 65 en 127 van de grondwet bevatten twee belangrijke beginselen van het belastingstelsel: belastingen kunnen alleen bij wet worden ingevoerd en alleen Seimas kan belastingwetten invoeren.
Belangrijke belastingwetten in Litouwen zijn de wet op de belastingdienst, de douanewet en de individuele wetten voor specifieke belastingen. De belastingpraktijk wordt ook beïnvloed door internationale verdragen, waaronder talrijke bilaterale belastingverdragen voor het vermijden van dubbele belasting waar Litouwen deel van uitmaakt. Als onderdeel van de Europese Unie wordt het belastingstelsel in Litouwen ook sterk beïnvloed door Europese regels en voorschriften, met name op het gebied van btw en invoerrechten.
- Belastingen kunnen alleen bij wet worden ingevoerd.
- Alleen Seimas kan belastingwetten invoeren.
- Het belastingstelsel is gebaseerd op de grondwet van Litouwen.
Dit artikel is met AI-ondersteuning geschreven op basis van meerdere nieuwsberichten en wordt door onze redactie beoordeeld volgens onze redactionele principes. Redactionele richtlijnen · Tips & contact
Reacties 0