دهها هزار نفر در سراسر پرتغال برای اصلاحات مسکن و کنترل اجاره بها در روز شنبه تظاهرات کردند
دهها هزار نفر در تظاهرات سراسری روز شنبه ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ در سراسر پرتغال شرکت کردند تا خواستار اصلاحات مسکن و کنترل اجاره بها شوند. تظاهرات در لیسبون، پورتو، فارو، پورتیمائو، کویمبرا، براگا و بیش از ۳۰ شهر دیگر رخ داد. معترضان با شعار "آنها حق ما را برای داشتن خانه نخواهند دزدید" خواستار افزایش سقف اجاره، حمایت از مستاجران و افزایش عرضه مسکن عمومی شدند.
تغییرات قانونگذاری جرقه ناآرامیها را می زند
این تظاهرات به دنبال تغییرات قانونی اخیر تصویب شده توسط پارلمان پرتغال در اواخر سپتامبر ۲۰۲۶ برگزار شد. این قانون تصویب شده با هدف افزایش انعطاف پذیری قرارداد اجاره و تسریع در روند تخلیه است. به گفته ساکن پرتغال، حزبهای PSD، لیبرال ابتکار و CDS-PP از این تغییرات قانونی حمایت کردند، در حالی که حزب چگا از رای گیری رای ممتنع داد.
بحران مسکن در هفتههای اخیر به موضوع اصلی بحثهای عمومی تبدیل شده است. فعالان پیش از این تلاش کرده اند فضاهای عمومی در لیسبون و پورتو را اشغال کنند که منجر به تخلیه پلیس شده است. روز جمعه ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶، آنتونیو خوزه سگورو، رئیس جمهور پرتغال، با نمایندگانی از پلتفرم کاسا پارا ویور و اردوگاههای اعتراضی مسکن دیدار کرد.
افزایش هزینههای ملک و فشار اقتصادی
این اعتراضات فشارهای اقتصادی قابل توجهی را در رابطه با هزینههای زندگی و املاک و مستغلات برجسته میکند. قیمت املاک در پرتغال بین سه ماهه اول سال ۲۰۲۵ تا سه ماهه اول سال ۲۰۲۶ نزدیک به ۲۰ درصد افزایش یافت. علاوه بر این، پرتغال شاهد بالاترین افزایش در نسبت قیمت به درآمد در اتحادیهٔ اروپا بین ۲۰۱۵ و ۲۰۲۵، با افزایش ثبت شده ۶۰.۸ درصد است. در مقایسه، نسبت قیمت به درآمد خانه در هلند در مدت مشابه از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، ۳۴.۳ درصد افزایش یافت.
پلتفرم Casa Para Viver که شامل تقریباً ۱۰۰ انجمن مسکن و سازمان مردمی است، این جنبش سراسری را سازماندهی کرد. ریتا سیلوا، سخنگوی کاسا پارا ویور، اظهار داشت که بحران مسکن به لیسبون و پورتو محدود نمیشود بلکه کل کشور را تحت تاثیر قرار میدهد.
تاثیر اجتماعی بحران مسکن
مقیاس اعتراضات نشان دهنده ناامیدی گسترده از چشم انداز اقتصادی فعلی است. تظاهرکنندگان نگرانیهای خود را در مورد مقرون به صرفه بودن زندگی در مراکز شهری ابراز کردند. یک مرد بدون نام اشاره کرد که هزینههای اجاره باعث میشود که هنگام کسب درآمد ۱,۰۰۰ یورو، زندگی غیرممکن باشد. یک زن بی نام دیگر اظهار داشت که این جنبش برای زندگی بهتر برای همه و نه فقط جوانان اعتراض میکند. یک صاحب کسب و کار ناشناس نیز اشاره کرد که آنها نمیتوانند با وجود اینکه صاحب کسب و کار هستند، خانه بخرند.
ناآرامیهای اجتماعی در پرتغال از الگوهای تنش مشابهی پیروی میکند که در کشورهای همسایه دیده میشود. اسپانیا نیز در پی اخراج یک سالمند ساکن مادرید ناآرامیهای اجتماعی و اعتراضاتی را تجربه کرده است.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0