Υγεία στη Λιθουανία
Μέχρι το 2023, το προσδόκιμο ζωής στη Λιθουανία κατά τη γέννηση ήταν 77,43 έτη (72,86 έτη για τους άνδρες και 81,71 έτη για τις γυναίκες), ενώ το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας ήταν 2,8 ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων. Και οι δύο αυτοί δείκτες παραμένουν κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Η κύρια αιτία θανάτου το 2023 ήταν τα καρδιαγγειακά νοσήματα, αντιπροσωπεύοντας το 52,1% του συνόλου των θανάτων, ακολουθούμενο από τους καρκίνους (21%) και τα εξωτερικά αίτια (6,1%). Αυτές οι τρεις κατηγορίες αντιπροσωπεύουν περίπου τα τέσσερα πέμπτα της συνολικής θνησιμότητας.
Η δομή του λιθουανικού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης
Το λιθουανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης έχει εξελιχθεί σημαντικά από την ανεξαρτησία του το 1918. Αφού απορροφήθηκε από την ΕΣΣΔ το 1949, αναδιοργανώθηκε υπό το συγκεντρωτικό σύστημα Σεμάσκο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το σύστημα ήταν σχετικά καλά χρηματοδοτούμενο και η κατάσταση της υγείας του πληθυσμού ήταν καλύτερη από ό, τι σε άλλα μέρη της ΕΣΣΔ.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η Λιθουανία απομακρύνθηκε από ένα σύστημα που χρηματοδοτείται κυρίως από τους τοπικούς και κρατικούς προϋπολογισμούς σε ένα μικτό σύστημα, το οποίο χρηματοδοτείται κυρίως από το Εθνικό Ταμείο Ασφάλισης Υγείας. Αυτή η αλλαγή ακολούθησε την υιοθέτηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας το 1991 από το ανώτατο συμβούλιο ηγεσίας - Reconstituent Seimas, το οποίο εισήγαγε την ασφάλιση υγείας και έδωσε προτεραιότητα στην πρόληψη ασθενειών και στην πρωτοβάθμια περίθαλψη.
Μέχρι το 2000, η συντριπτική πλειοψηφία των λιθουανικών ιδρυμάτων υγειονομικής περίθαλψης ήταν μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις και αναπτύχθηκε ένας ιδιωτικός τομέας, ο οποίος παρείχε κυρίως υπηρεσίες εξωτερικών ιατρείων, οι οποίες πληρώνονται για την έξοδο από την τσέπη τους. Το Υπουργείο Υγείας διαχειρίζεται επίσης μερικές εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης και συμμετέχει στη λειτουργία των δύο μεγάλων λιθουανικών εκπαιδευτικών νοσοκομείων.
Η θνησιμότητα και ο τομέας της υγείας
Το ποσοστό θνησιμότητας από εξωτερικά αίτια μεταξύ των ανδρών είναι το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ειδικά τα ποσοστά αυτοκτονιών στη Λιθουανία παραμένουν τα μεγαλύτερα σε ολόκληρη την Ευρώπη, την ΕΕ, και κατά καιρούς ήταν τα χειρότερα στον ΟΟΣΑ, συγκρίνοντας μεταξύ των χειρότερων εθνών στον κόσμο όπως η Νότια Κορέα, η Νότια Αφρική, η Ουρουγουάη κ.λπ. Το ποσοστό αυτοκτονιών μειώνεται συνεχώς από τη δραματική αύξηση των απωλειών ζωής στη δεκαετία του 1990 και μέχρι το 2023, αναφέρεται σε 1,95 ανά 10.000 άτομα.
Το 2018, η Λιθουανία κατέλαβε την 28η θέση στην Ευρώπη στον δείκτη καταναλωτών υγείας του ευρώ, ο οποίος αξιολογεί τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης με βάση τους χρόνους αναμονής, τα αποτελέσματα και άλλους δείκτες. Τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης είναι οι κορυφαίοι εργοδότες στη χώρα, αλλά εξακολουθούν να παραμένουν υπερφορτωμένοι, με μεγάλους χρόνους αναμονής και ανεπαρκή χρηματοδότηση για ειδικούς και φάρμακα για τη συνεχώς αυξανόμενη επισκεψιμότητα των ασθενών και τον αριθμό των παρεμβάσεων που απαιτούν περιπτώσεις.
Περίπου το ένα τρίτο του συνόλου της περίθαλψης χρηματοδοτείται ιδιωτικά (από τους ίδιους τους ασθενείς ή για λογαριασμό τους), ποσοστό που υπερβαίνει κατά πολύ τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι είκοσι τοις εκατό. Το 2012, υπήρχαν 66 γενικά νοσοκομεία, 26 δευτεροβάθμια νοσοκομεία, 49 νοσηλευτικά νοσοκομεία και 4 νοσοκομεία αποκατάστασης.
- Το προσδόκιμο ζωής της Λιθουανίας κατά τη γέννηση ήταν 77,43 έτη το 2023.
- Η καρδιαγγειακή νόσος είναι η κύρια αιτία θανάτου στη Λιθουανία.
- Το Εθνικό Ταμείο Ασφάλισης Υγείας είναι ο κύριος χρηματοδότης του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.
Αυτό το άρθρο γράφτηκε με τη βοήθεια AI βάσει πολλών ειδησεογραφικών ρεπορτάζ και ελέγχεται από τους συντάκτες μας σύμφωνα με τις συντακτικές μας αρχές. Συντακτικές αρχές · Πληροφορίες & Επικοινωνία
Σχόλια 0